Merhaba blogspot'un virtual social insanları! Bugün muhtemelen 1 kişinin bile okumayacağı bi bilogla kendimi sizlere tanıtmayı amaçladım. Evet lan, harbi böyle oldu. Sabah yataktan bi kalktım böyle -akşamdan kalmışım zaten- dedim ne yapayım; bari 1 kişinin bile okumayacağı bi bilogla kendimi sizlere tanıtmayı amaçlayayım. Kendimi tanıtmak derken, kendimi tanıtmak değil aslında mahlasımın nerden çıktığını anlatmak derdim. Zaten bu şekilde en uzunluğu değişmeyen, yazının içeriğine bağlı olarak yanlızca boy uzunluğu değişen dikdörtgenlere yazılacak x satırla tanıtamam kendimi kimseye, öyle özelim ben mesajı... Neyse efenim bu samançöpü olayı çok orjinal bi olay. Google'a aratın 2 farklı samançöpü göreceksiniz. Biri privatesözlük'te yazan bir eleman, diğerleri (açıkfutbol, bobiler falan) paso benim. Eleman benden çakma olabilir ama ben ondan çakma değilim garanti verebilirim ki. Açıklayacağım konuyu, bağlayabilirsem niyesini.Ben lisedeyken imam oğlu ama "rap"çi ve taşşak muhabbeti sağlam bi eleman vardı sınıfımızda. Onla deli muhabbetler falan yapardık okul sıralarındayken ki hala yapmaktayız sağolsun en sevdiğim elemanlardan biridir. Eleman bir gün dedi ki: "Samanım bana aşk acısını açıkla lan. Bi benzetmeyle, bi sesle, bi bakışla farketmez yeter ki açıkla mınakoyyim!Ben o sıralar 2 senedir uğruna köpek olduğum bi kızın deriiiiin acılarını çekmekteydim, ki şu sıralar aşk acısı çekmek çok saçma gelmekte ama n'olacak bilemiyorum tabi. Biraz düşünüp elemana cevap verdim:"Lan hani böyle sıçarsın da kıçını iyi yıkamazsın silmezsin ya böyle. Sonra da gün boyu bunu telafi edecek bi tuvalet bulamazsın, ya dışarıdasındır ya işin vardır meşgulsündür. Heh işte o zaman bi his olur kıçının lobları arasında samançöpü varmış gibi o batar durur böyle mal gibi ayıra ayıra yürürsün. Ve o seni gerçekten rahatsız eder, gerçekten eder ama o an böyle sokağın ortasında n'apıcanı bilemezsin. İşte o his lan. O insanı sikip atan çaresiz bırakan gayet normal fizyolojik bir ihtiyaç olan sıçmana (aynen sevmek gibi), kıçını silememene ( sevip sonlandıramamak, yürütememek) bin pişman eden seni oracıkta o kıçının arasına soktuğu samançöpüyle etkisiz hale getirip hayattan tiksindiren o his".işte o his samançöpü felsefesinin başlangıcıydı benim için... Lise 2'nin sonlarında bu kelamı etmiştim ve hayatımın ondan sonraki 2 yılını da bu felsefeyi geliştirme uğruna, aşkın varlığı ve aşkın yaratılma nedenleri uğruna harcadım:p. Bazı tatmin edici cevaplara ulaştım ve bu mahlası aldım sanal izleyicilerim. Artık aşkın götündeki samançöpü bendim...Bu neden aşık oluruz konusunda da ileride blog yazacağım ve çok tutacağına eminim ama şimdilik bu kadar başım ağrımakta. Samançöpünü sikiym (kendimi değil) bitti.
Merhaba blogspot'un virtual social insanları! Bugün muhtemelen 1 kişinin bile okumayacağı bi bilogla kendimi sizlere tanıtmayı amaçladım. Evet lan, harbi böyle oldu. Sabah yataktan bi kalktım böyle -akşamdan kalmışım zaten- dedim ne yapayım; bari 1 kişinin bile okumayacağı bi bilogla kendimi sizlere tanıtmayı amaçlayayım. Kendimi tanıtmak derken, kendimi tanıtmak değil aslında mahlasımın nerden çıktığını anlatmak derdim. Zaten bu şekilde en uzunluğu değişmeyen, yazının içeriğine bağlı olarak yanlızca boy uzunluğu değişen dikdörtgenlere yazılacak x satırla tanıtamam kendimi kimseye, öyle özelim ben mesajı...
Neyse efenim bu samançöpü olayı çok orjinal bi olay. Google'a aratın 2 farklı samançöpü göreceksiniz. Biri privatesözlük'te yazan bir eleman, diğerleri (açıkfutbol, bobiler falan) paso benim. Eleman benden çakma olabilir ama ben ondan çakma değilim garanti verebilirim ki. Açıklayacağım konuyu, bağlayabilirsem niyesini.
Ben lisedeyken imam oğlu ama "rap"çi ve taşşak muhabbeti sağlam bi eleman vardı sınıfımızda. Onla deli muhabbetler falan yapardık okul sıralarındayken ki hala yapmaktayız sağolsun en sevdiğim elemanlardan biridir. Eleman bir gün dedi ki: "Samanım bana aşk acısını açıkla lan. Bi benzetmeyle, bi sesle, bi bakışla farketmez yeter ki açıkla mınakoyyim!
Ben o sıralar 2 senedir uğruna köpek olduğum bi kızın deriiiiin acılarını çekmekteydim, ki şu sıralar aşk acısı çekmek çok saçma gelmekte ama n'olacak bilemiyorum tabi. Biraz düşünüp elemana cevap verdim:
"Lan hani böyle sıçarsın da kıçını iyi yıkamazsın silmezsin ya böyle. Sonra da gün boyu bunu telafi edecek bi tuvalet bulamazsın, ya dışarıdasındır ya işin vardır meşgulsündür. Heh işte o zaman bi his olur kıçının lobları arasında samançöpü varmış gibi o batar durur böyle mal gibi ayıra ayıra yürürsün. Ve o seni gerçekten rahatsız eder, gerçekten eder ama o an böyle sokağın ortasında n'apıcanı bilemezsin. İşte o his lan. O insanı sikip atan çaresiz bırakan gayet normal fizyolojik bir ihtiyaç olan sıçmana (aynen sevmek gibi), kıçını silememene ( sevip sonlandıramamak, yürütememek) bin pişman eden seni oracıkta o kıçının arasına soktuğu samançöpüyle etkisiz hale getirip hayattan tiksindiren o his".
işte o his samançöpü felsefesinin başlangıcıydı benim için... Lise 2'nin sonlarında bu kelamı etmiştim ve hayatımın ondan sonraki 2 yılını da bu felsefeyi geliştirme uğruna, aşkın varlığı ve aşkın yaratılma nedenleri uğruna harcadım:p. Bazı tatmin edici cevaplara ulaştım ve bu mahlası aldım sanal izleyicilerim. Artık aşkın götündeki samançöpü bendim...
Bu neden aşık oluruz konusunda da ileride blog yazacağım ve çok tutacağına eminim ama şimdilik bu kadar başım ağrımakta. Samançöpünü sikiym (kendimi değil) bitti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder